41 ταβέρνες στο κέντρο της Αθήνας για όσους αναζητούν αυθεντική ελληνική κουζίνα

Γενικώς, η ατμόσφαιρα είναι χαλαρή, παρά το γεγονός ότι το επισκεφτήκαμε σε ώρα αιχμής. Οι φλόγες στην κουζίνα και οι πεπειραμένοι ψήστες που ετοιμάζουν πυρετωδώς τα κρεατικά βρίσκονται σε κοινή θέα και σε γεμίζουν με σιγουριά για την τέχνη τους. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και τα κολονάτα ποτήρια και τα μαχαιροπίρουνα.

Θανάσης Τάσσος: Γιατί η Ήπειρος αξίζει να μπει στον γαστρονομικό χάρτη της Ελλάδας

Με μια τεράστια αυλή έξω και δύο εσωτερικούς χώρους, έναν ισόγειο και έναν σε όροφο, εξυπηρετεί πολύ κόσμο, ενώ και το σέρβις είναι πάντα γρήγορο. Η ταβέρνα αυτή είναι μεγάλη, οπότε ενδείκνυται ακόμα και αν δεν έχεις κλείσει τραπέζι. Ο κατάλογος βασίζεται σε απλά, ελληνικά μαγειρευτά σαν αυτά της μαμάς και, φυσικά, δεν λείπουν τα ψητά και μιτεραν τα γύρω-γύρω, όπως κεφτεδάκια, πατάτες τηγανητές, τζατζίκι, τυροκαυτερή, φέτα σε τραγανό φύλλο με μέλι και σουσάμι, τυροπιτάρι – όνειρο. Στη διάσημη υπόγεια ταβέρνα της Καλλιθέας το βλέμμα σου θα τραβήξουν τα μεγάλα ξύλινα βαρέλια που δεσπόζουν στο βάθος, ενώ ο ήχος από τα ποτήρια με το κρασί που τσουγκρίζουν θα γεμίσει την ψυχή σου.

Η ταβέρνα του Κουνούπη

Ο Θόδωρος Λινάρδος και ο γαμπρός του Παναγιώτης Καραβίτης, ξεκίνησαν το μαγαζί το 1926 ως καρβουνιάρικο και συνέχισαν έτσι μέχρι τη δεκαετία του ’40, για να εξελιχθεί τελικά σε ταβέρνα μετά το ’50. Στην Αθήνα, υπάρχουν μαγαζιά που μετρούν ακόμα και έναν αιώνα ζωής, και που σερβίρουν απλό φαγητό, το οποίο είναι ικανό να πυροδοτήσει μνήμες και συναισθήματα. Αυτή η γοητεία του παρελθόντος βρίσκεται κρυμμένη σε μέρη που μοιάζουν να έχουν μείνει αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου. Τις υπόλοιπες μέρες, ομελέτες, νόστιμες πίτες, σουβλάκια, μπριζόλες και ένα-δυο μαγειρευτά από τα χεράκια της Σοφίας για τους τακτικούς πελάτες, αλλά και για τους περαστικούς. Όμως η ομορφιά του τόπου περισσεύει και το Στέκι του Καρδάση, του Βασίλη Τόμου, που συνεχίζει την παράδοση πατέρα και παππού, είναι κάτι περισσότερο από καφενείο ή ταβέρνα. Αξιοπρεπής συλλογή, κυρίως τοπικών κρασιών.

• Κρυμμένη σε δρομάκι της Καστέλλας, οικογενειακή ταβέρνα.
• Παραδοσιακό μαγειρείο που υπηρετεί τη σπιτική κουζίνα από το 1967, όταν και τα αδέρφια Παπαγιάννη το σύστησαν στο κοινό.
• Η Τίνα Μανδηλαρά ταξιδεύει στα Ιωάννινα και συνομιλεί με την Αριστέα Μηλιώτη τη θηλυκή μαέστρο της οικογενειακής ταβέρνας Χρύσανθος και θεματοφύλακα της γιαννιώτικης κουζίνας.
• ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ13 μαγαζιά που στρώνουν λευκά τραπεζομάντηλα και μας φροντίζουν
• Τι παραγγέλνουμε στον ιστορικό Τηλέμαχο της Κηφισιάς; Εξαιρετικό γουρουνόπουλο στη σούβλα, ζουμερότατη και χορταστική T-bone steak, μυρωδάτα σουτζουκάκια σχάρας και ωραιότατο κοντοσούβλι είναι μερικές μόνο από τις δοκιμασμένες –και άριστες– γευστικές επιλογές.
• H ταβέρνα του Τλούπα στην άνω πόλη της Άρτας -Βαλαώρα όπως την ονομάζουν οι κάτοικοί της- είναι συνυφασμένη με την ιστορία της και με τις καλύτερες σούβλες της Άρτας.

Δοκιμάστε αρβανίτικο τηγανόψωμο ημέρας, τραγανό και πεντανόστιμο, κρεατικά μελωμένα μαγειρευτά, σαν σπιτικά. Είναι ένα συναρπαστικής νοστιμιάς φαγητό, χάρη στον γάστρο και την τέχνη του ψήστη Κώστα Ιωάννου στην ταβέρνα Σταφυλόμελι. Εγγραφείτε στο newsletter μας για να λαμβάνετε τις τελευταίες ειδήσεις στο email σας!

Στην οικογενειακή ταβέρνα Κοροπούλης, απολαμβάνω τα πλατιά και όσο πρέπει λεπτά και ζουμερά μπιφτέκια από 70% κιμά προβατίνας και 30% κιμά μοσχαρίσιο, σήμα κατατεθέν του μαγαζιού, και το μοσχαρίσιο συκώτι, ζουμερό μέσα, με τραγανή κρούστα απ’ έξω. Το μενού είναι αρκετά σταθερό. Σ’ αυτή την ταβέρνα-οικογενειακή υπόθεση, που ξεκίνησε το 1977, 8 χιλιόμετρα μακριά, στον Άγιο Μερκούριο, ο Δημήτρης Καλομηνίδης (στο σημείο που είναι τώρα μετακόμισε το 2009) και συνεχίζει ο συνονόματος εγγονός κρατήσεις δεν κάνουν, οπότε καλό είναι να αποφύγετε τις Κυριακές. Γενικώς η σχάρα του μαγαζιού κάνει θαύματα. Αυτή την εποχή η ζεστή της σάλα που ήταν το πρώην σπίτι της οικογένειας Τόρβα, είναι ζεστή και φιλόξενη, με το τζάκι στο φουλ. Γενικώς, ό,τι μπαίνει στη σχάρα είναι λουκούμι.

Μεταξού: μαμαδίστικο φαγητό και μπόλικο κέφι σε μία από τις καλύτερες ταβέρνες στο κέντρο της Αθήνας

Σπάνιες, ιστορικές φωτογραφίες στολίζουν τους τοίχους -μας τις εκθέτει μία-μία η κόρη και ο γαμπρός της κυρίας Κατερίνας, μέλη κι αυτοί της ομάδας του μαγαζιού. Η μοναδική του αίθουσα έχει μείνει στη θέση της, με το ίδιο ξύλινο ταβάνι, το κεραμιδί δάπεδο, το τζάκι και τα δαντελωτά κουρτινάκια στα παράθυρα. Η Κληματαριά έχει συνδέσει τ΄ όνομα της με το φαγητό στη Βυτίνα και στην ευρύτερη περιοχή, πολύ πριν ανοίξουν άλλα εστιατόρια στη γραφική κωμόπολη της ορεινής Αρκαδίας, στα 1040 μ., μέσα στα έλατα του Μαινάλου. Κοντά 95 χρόνια συνεχούς λειτουργίας από την ίδια οικογένεια μετράει η ταβέρνα Κληματαριά στη Βυτίνα, ένα σπάνιο ρεκόρ που δηλώνει συνέπεια, ποιότητα και, βέβαια, αγάπη…

Άρης Παπακωνσταντίνου, έχει φέρει δύο κούπες με ρετσίνα, κεφτέδες, καγιανά. Συνήθως κάθομαι στο τραπέζι στο βάθος, ανάμεσα στα δύο παλιά ψυγεία του ’38 της εταιρείας Πρότυπον Ψυγείον Έν Έλλάδι. Άλλο που πολλοί στρογγυλοκάθονται γιατί τους αρέσει η περιρρέουσα παλιακή αίσθηση κι η καλτ ατμόσφαιρα. Ο χώρος του, μια νοικοκυρεμένη εντροπία. Καμία ταμπέλα, αλλά δύο εισόδους έχει το Δίπορτο, από όπου βρίσκει δίοδο το φως για να τρυπώσει στην υπόγα της γωνίας Θεάτρου και Σωκράτους. Ένα καπηλείο δίπορτο, με δύο απότομες γλιστερές σκάλες, μαρμάρινο πάγκο, «μάνες» ξέχειλες με ρετσίνα και πάναπλο φαγητό.

Η τέλεια μονοήμερη για μπάνιο στον Πευκιά και εκλεκτές μπριζόλες στο Εβίβα

Το μαγαζί του Θεοφάνη Αξιομάκαρου βρίσκεται στο κέντρο της Αγιάσου, απέναντι από το καφενείο της Καφενταρίας. Παίρνοντας τον ανηφορικό δρόμο, από την πλατεία προς την «ΚΟΡΥΦΉ» φτάνει κανείς στο «Σταυρί», το πιο δημοφιλές στέκι του χωριού και αξίζει να δοκιμάσει νόστιμους τραγανούς κεφτέδες, λαδοτύρι, χόρτα του βουνού, μια θεσπέσια ομελέτα με άγρια σπαράγγια και άλλη μία με σουτζούκι, ντόπια κρέατα και άλλα πιάτα, συνοδεία πολύ καλού κόκκινου κρασιού ή ούζου. Εκεί στα ψαροκάικα και το πολυφωτογραφημένο λιμάνι, με φόντο το Κάστρο, ανάμεσα σ’ άλλες ταβέρνες, βρίσκεται το ουζάδικο του Μπαμπούκου, το στέκι των καλοφαγάδων. Εκεί, λίγα βήματα από την εκκλησία των Tαξιαρχών συναντάμε την ταβέρνα του «Aντώνη».

Τα παϊδάκια είναι ομοιόμορφα ψημένα και ταιριάζουν με τη μελιτζανοσαλάτα, ενώ οι κεφτέδες σε κόκκινη σάλτσα και το σαγανάκι με μετσοβόνε είναι επίσης νόστιμοι μεζέδες. Σιγά σιγά έγινε μπακαλοταβέρνα και τελικά κανονική ταβέρνα. Η Μαρία έμαθε τις συνταγές από τους γονείς της που κρατούσαν την ταβέρνα παλιότερα.